بهترین فیلم‌های ۲۰۱۹ که بنا به دلایلی مورد بی‌مهری واقع شدند

سال 2019 از نظر سینمایی سال پرباری بود. مخصوصا برای آن‌هایی که فیلم‌های مهجور و کمتر دیده شده را درکنار فیلم‌های مشهور تماشا کردند. اگر به فیلم‌های مستقل و مهجور 2019 کمتر توجه کرده‌اید و بسیاری از آن‌ها را ندیده‌اید، در این مطلب ما یک سری از بهترین‌های آن را به شما معرفی می‌کنیم. فیلمسازانی مانند الکس راس پری و دیوید رابرت میچل تا کلر دنی و جوانا هاگ در این فهرست حضور دارند و ما تصمیم گرفتیم تا فیلم‌های جذابشان را معرفی کنیم. این فیلم‌ها اغلب کارگردانانی ماهر و سینه‌فیل را دارا هستند و اگر با دقت به این فیلم‌ها بنگریم، می‌توانیم لحظه‌هایی را پیدا کنیم که تابحال در هیچ فیلم دیگری نیافته بودیم. حتی در یک فیلم کمدی پرانرژی و جذاب که ادی مورفی نقش اصلی آن را به عهده گرفته است.

ارزش این فیلم‌ها انکارشدنی نیست و باید آن‌ها را تماشا کنیم و از تصاویرشان لذت ببریم. کنار گذاشتن این فیلم‌ها صرفا به‌خاطر نمره یا فروش کم منصفانه نیست. تماشای این نوع فیلم‌ها ضروری است و باید به آن‌ها توجه کرد و در موردشان نوشت.

۱۰- The Souvenir

 یادگاری

نویسنده: جوانا هاگ |  کارگردان: جوانا هاگ

بازیگران: هانر سوینتون براین، تام برک، تیلدا سوینگتون

متاکریتیک: ۹۱ | راتن تومیتوز: ۹۰

فیلمی درام و زیبا در مورد رابطه‌ای طلسم‌شده که جزئیات این رابطه با جزئیات به تصویر کشیده شده است. تماشای فیلم احساس گیجی و گمراهی را به مخاطب می‌دهد. شخصیت‌پردازی فیلم فوق العادست، می‌توانید خودتان را با هر شخصیتی در این فیلم نزدیک بدانید. فیلمی رمانتیک و عجیب که شبیه به اغلب رمانتیک‌های دیگر نیست.

بخشی از داستان می‌تواند روی رابطه تمرکز داشته باشد و بخشی دیگر می‌تواند به تکامل و اندیشه‌های شخصیت زنِ فیلم توجه کند. فیلم دنیای تازه‌ای دارد و شما می‌توانید این دنیا را با تماشایش به خوبی حس کنید.

۹- The Last Black Man in San Francisco

آخرین مرد سیاهپوست در سان فرانسیسکو

نویسنده: جو تالبوت، راب ریچرت | کارگردان: جو تالبوت

بازیگران: دنی گلاور، جیمی فیلز، جاناتان میجرز

متاکریتیک: ۸۳ | راتن تومیتوز: ۹۳

از فیلم‌های مهم جشنواره ساندَنس که بسیاری از منتقدان آن‌ را تحسین کردند. یک درام تلخ و کوبنده که تاثیر خودش را روی مخاطب می‌گذارد.  بااین‌حال باز هم تعریف زیادی از فیلم نیست و کمتر کسی این فیلم را دیده که همین موضوع آدم را به تعجب وا می‌دارد. اگر فیلم اسکارهای زیادی دریافت می‌کرد شاید بهتر دیده می‌شد. اما بعید است که آکادمی روی خوشی به این فیلم‌‌ها نشان دهد. فیلمنامه‌ به سبک اتوبیوگرافیکال نگارش شده و زیبایی خودش را در فیلم نشان می‌دهد. همینطور که شخصیت‌های فیلم تغییر می‌کنند و اتفاقاتی برایشان رخ می‌دهد، سان فرانسیسکو هم با آن‌ها همراه می‌شود. این تغییرات را می‌توانید بسیار زیبا و دقیق احساس کنید. فیلمی در باب اصالت خانه و اصالت خودِ انسان.

۸- Her Smell

بوی او

نویسنده: الکس راس پری | کارگردان: الکس راس پری

بازیگران: الیزابت ماس، کارا دلوین، اشلی بنسون

متاکریتیک: ۶۹ | راتن تومیتوز: ۸۳

الکس راس پِری را اگر بشناسید می‌دانید که سینمای بسیار جمع‌وجور و مستقلی دارد که به‌راحتی مسیر خودش را پیش می‌برد و سینمای خاص خودش را می‌سازد. «بوی او» هم از بهترین فیلم‌هایش محسوب می‌شود. خواننده اصلی یک گروه موسیقی بعضی وقت‌ها می‌زند به اون دَر و کنترل خودش را از دست می‌دهد. الیزابت ماس که نقش بِکی را بازی می‌کند مثل همیشه فوق‌العاده شخصیتش را به نمایش می‌گذارد. راس پری قبل از این هم با ماس همکاری کرده است.

۷- Dolemite Is My Name

اسم من دولِمایته

نویسنده: لری کرازوسکی، اسکات الکساندر | کارگردان: کریگ بریور

بازیگران: ادی مورفی، وسلی اسنایپز، کریگ رابینسون

متاکریتیک: ۷۶ | راتن تومیتوز: ۹۷

مگر می‌شود بازگشت باشکوه ادی مورفی به کمدی را نادیده بگیریم؟ این فیلم حتی برای فیلمبازهای حرفه‌ای هم یک ماجراجویی جذاب محسوب می‌شود. تاریخ سینمای بی مووی B-movie و چگونگی ساختشان برای فیلمبازا بسیار جذاب است. این فیلم همچین رویدادی را به تصویر کشیده است. داستان فیلم هم البته براساس واقعیت نوشته شده است. شخصی به نام رودی توسط استعداد کمدی‌اش مشهور می‌شود و بعدها پایش به سینما باز می‌شود. فیلم‌های کم‌بودجه که هدفش راضی‌کردن مخاطب است و جنبه‌ی کاملا تجاری دارد و رودی هم به همچین فیلم‌هایی تمایل پیدا می‌کند و تصمیم می‌گیرد تا این نوع فیلم‌ها را تهیه کند و نقشی هم در آن ایفا کند.

۶- Doctor Sleep

دکتر اسلیپ

نویسنده: استیفن کینگ، مایک فلانگان | کارگردان: مایک فلانگان

بازیگران: ایوان مک‌گوایر، ربکا فرگوسن

متاکریتیک: ۵۹ | راتن تومیتوز: ۷۷

ادامه داستان فیلم نوستالژیک و ترسناکِ درخشش اثر کوبریک که توسط استیفن کینگ نوشته شده و خودش هم از فیلم راضی بوده. قبل از اکران فیلم، حرف‌های زیادی پشت فیلم بود و طرفداران زیادی داشت. ولی بعد از اکران آنقدر هم مورد استقبال قرار نگرفت و دیگر کسی از فیلم حرفی نزد. دکتر اسلیپ سعی کرده هم وفادار به کتاب کینگ باشه و هم ادای احترامی به فیلم کوبریک کرده باشه. درکنار این‌ها فیلم تلاش‌کرده اصالت روایی خودش را هم حفظ کند. شاید این فشرده‌شدن سبک‌ها خیلی خوب از آب درنیامده باشه ولی قطعا از اون فیلم‌های خوش‌ساخت و ترسناکی است که ارزش دیدن را دارد.

۵- Under the Silver Lake

زیر دریاچه نقره‌ای

نویسنده: دیوید رابرت میچل | کارگردان: دیوید رابرت میچل

بازیگران: اندرو گارفیلد، تافر گریس، ریکی لیندهوم

متاکریتیک: ۶۰ | راتن تومیتوز: ۵۸

فیلمی نئونوآر و تریلر از کارگردانی کاربلد. دیوید رابرت میچِل بعد از تجربه یک فیلم ترسناک، تصمیم گرفت که از آن فضا فاصله بگیرد و فیلمی شبیه به فیلم خباثت ذاتی پُل توماس اندِرسون بسازد. کمدی سیاهِ عمیقی فضای فیلم را احاطه می‌کند که کاملا با داستان جور می‌شود. خباثت ذاتی هم همچین ویژگی‌ای داشت. شخصیت اصلی فیلم از آن شخصیت‌های کنجکاوی است که به‌دنبال چیزهای مرموز می‌گردد ولی هرچه بیشتر پیش می‌رود، قضیه مرموزتر و عجیب‌تر می‌شود. درواقع وسعت رازها گسترش پیدا می‌کند.

۴- A Beautiful Day in the Neighborhood

یک روز زیبا در همسایگی

نویسنده: نوح هارپستر | کارگردان: ماریل هلر

بازیگران: تام هنکس، متیو ریس، کریس کوپر

متاکریتیک: ۸۰ | راتن تومیتوز: ۹۶

از آرامش‌بخش‌ترین فیلم‌های ۲۰۱۹. با وجود اینکه تام هنکس یک نقش دوست‌داشتنی را بازی می‌کند ولی باز هم این فیلم زیر سایه‌ی فیلم‌های معروف پنهان مانده و افراد زیادی آن را ندیده‌اند. دیدن چهره تام هنکس در این فیلم آرامش عجیبی به آدم می‌دهد. یک فیلم کوچک و دوست‌داشتنی در مورد فِرِد راجِرز که فردی را از افسردگی نجات می‌دهد و نوری به زندگیِ تاریکش می‌تاباند. پیشنهاد می‌کنم بعد از دیدن فیلم، فیلم‌ها و فوتیج‌های واقعی فرد راجرز را هم مشاهده کنید.

۳- Ad Astra

اَد استرا

نویسنده: جیمز گری، ایتن گروس | کارگردان: جیمز گری

بازیگران: برد پیت، تامی لی جونز، لیو تایلر

متاکریتیک: ۸۰ | راتن تومیتوز: ۸۴

شاید فکر کنید حضور برد پیت شانس دیده‌شدن فیلم را بالا می‌برد ولی اینطور نیست و بسیاری فیلم را یا ندیده‌اند یا به‌دلیل کسل‌بودن فیلم تا نصفه مشاهده کردند و دیگر به سایر داستان اهمیت ندادند. انتقاد خیلی‌ها این است که فیلم صحنه‌های اکشن کمی دارد و در فرم فیلم‌های فضایی، چیز جدیدی برای ارائه ندارد. این حقیقت نادیده گرفته می‌شود که جیمز گری سعی کرده است داستان انسانی خودش را در فرم یک فیلم فضایی تعریف کند. فیلمی درام که رابطه پدر-پسری خاصی را  نشان می‌دهد و وجه ناراحت‌کننده انسانِ تنها را به تصویر می‌کشد.

۲- High Life

حیات والا

نویسنده: کلر دنی، ژان پل فارگئو | کارگردان: کلر دنی

بازیگران: رابرت پتینسون، ژولیت بینوش

متاکریتیک: ۷۷ | راتن تومیتوز: ۸۲

رابرت پتینسون را در مجموعه فیلم‌های گرگ‌ومیش یادتان می‌آید؟ خوشبختانه پتینسون از آن شمایل خون‌آشامی و تینیجری لوس به یک بازیگر کاربلدی تبدیل شده که با کارگردان محترمی همچون کِلِر دِنی کار می‌کند. حیات والا فیلمی سورئال و شوکه کنندست که داستان آن در فضا می‌گذرد. فیلمی فضایی که نمونه‌اش در سینما کم بوده و تجربه کاملا عجیبی‌ست. اگر با کارهای دنی آشنایی داشته باشید با فضای این فیلم بهتر کنار می‌آیید.

قبل از اینکه به انتخاب اول برسیم، به فیلم‌هایی اشاره می‌کنیم که به این فهرست راه پیدا نکرده‌اند ولی قطعا ارزش این را دارند تا دیده شوند:

• Brittany Runs a Marathon
• Fast Color
• The Kid Who Would Be King
• Wild Rose

۱- Dark Waters

آب‌های تیره

نویسنده: ماریو کوریا، متیو مایکل کارناهان | کارگردان: تاد هینز

بازیگران: مارک روفالو، تیم رابینز، بیل کمپ

متاکریتیک: ۷۳ | راتن تومیتوز: ۹۰

این فیلم که بسیار نادیده گرفته شده شاید مهم‌ترین فیلم سال ۲۰۱۹ باشد. فیلمی روشنگر درباره‌ی اینکه ما انسان‌ها‌ دقیقا داریم با خودمان و طبیعت اطرافمان چه می‌کنیم. به این نکته توجه داشته باشید که تاد هینز برای این فیلم سبک خاص سینماییش را کنار گذاشته تا فضای واقع‌گرایانه مربوط‌به فیلم را بسازد. مارک روفالو فیلم را تهیه کرده و نقش اول فیلم را ایفا کرده است. فیلم فوق‌العاده پراهمیت است زیرا وضعیت کنونی بشر را با وفاداری تمام به حقیقت به تصویر می‌کشد. چرا باید همچین فیلم مهمی دیده نشود؟ چون بی‌حس وحال است یا جایزه اسکار را دریافت نکرده است؟ حتما این فیلم را تماشا کنید تا با ماهیت حقیقت بیشتر آشنا شوید.

به نظر شما بهترین فیلم‌های ۲۰۱۹ کدام‌ها بودند؟