دارا خسروشاهی، مدیرعامل ایرانیتبار اوبر، اخیراً در پادکست Decoder، حرف از طرحی زد که اگر اجرایی شود، میتواند تعریف ما از اتوبوس را حسابی به هم بزند. اسمش Route Share است؛ سرویسی که نه تاکسی است، نه اتوبوس کلاسیک — چیزی بین این دو، با کمی چاشنی هوش مصنوعی.
Route Share؛ نه تاکسی، نه اتوبوس. یک چیزی بین این دو!
اوبر میگوید Route Share قرار است مسافران را از نقاط مشخصی سوار کند و در مسیرهای از قبل برنامهریزیشده جابهجا کند. یعنی دیگر خبری از درِ خانه تا مقصد نیست؛ باید چند دقیقهای پیادهروی کنید. اما در عوض، پول کمتری میپردازید — چیزی حدود نصف UberX. این سرویس هر ۲۰ دقیقه میرسد و حداکثر سه نفر را همزمان سوار میکند. خلوت، سریع و احتمالاً دقیقتر از چیزی که بهش عادت داریم.
قرار است این طرح اول در سه شهر پررفتوآمد آمریکا (نیویورک، شیکاگو و سانفرانسیسکو) و در شلوغترین ساعات روز تست شود. جایی بهتر از اینها برای آزمایش ایدهای مثل Route Share نمیشد پیدا کرد.
اوبر میخواهد کنار اتوبوسها بایستد، نه جای آنها را بگیرد
برخلاف تصور اولیه، اوبر با این طرح دنبال حذف سیستم حملونقل عمومی نیست. خسروشاهی خودش میگوید: «ما میخواهیم مکمل آن باشیم. اگر بتوانیم سفرها را برای افراد بیشتری مقرونبهصرفه کنیم، در واقع شبکه حملونقل شهری را گستردهتر کردهایم.» این جمله ساده، اما مهم است؛ چون نشان میدهد اوبر از رقابت صرف، کمی فاصله گرفته و حالا دنبال همزیستی با سیستم سنتی حملونقل است.
البته اوبر فقط به Route Share بسنده نکرده. طرحهایی مثل اشتراک ماهانه برای قفلکردن قیمتها، تخفیفهای مخصوص مشتریان وفادار، و حتی همکاری با رستورانها برای تحویل سادهتر غذا هم روی میز آمدهاند. به نظر میرسد اوبر دارد خودش را برای طیف وسیعتری از کاربران — نه فقط طبقه مرفه — بازتعریف میکند.
حالا اینکه Route Share واقعاً بتواند نگاه مردم را نسبت به رفتوآمد شهری عوض کند یا نه، باید منتظر ماند. ولی دستکم این را میشود گفت که اوبر با این حرکت، دارد بیشتر شبیه یک شریک روزمره رفتار میکند تا یک سرویس لوکس.
