یک زیست‌شناس مولکولی برجسته ادعا کرده که پیری یک بیماری است و او در آستانه کشف درمانی برای آن قرار دارد که به‌زودی عرضه می‌شود.
ویلیام اندروز، ۷۴ ساله بیش از شش دهه از زندگی خود را صرف تحقیق درباره رازهای عمر طولانی کرده است. او معتقد است که تلومرها، پایانه‌های محافظ کروموزوم‌ها، عامل اصلی پیری هستند. این دانشمند راهی برای جلوگیری از تخریب آن‌ها پیدا کرده و قرص معجزه‌آسای خود را در این دهه به بازار عرضه می‌کند. رویکرد او با تمرکز بر ریشه اصلی پیری، با دیگر تحقیقات ضدپیری تفاوت دارد.
تلومرها: ریشه پیری از نگاه ویلیام اندروز
ویلیام اندروز، زیست‌شناس مولکولی ۷۴ ساله، پس از شصت سال پژوهش، مدعی است که به ساخت قرص ضدپیری برای عموم نزدیک شده است. او برای تولید انبوه این پروژه تنها به بودجه نیاز دارد. رویکرد اندروز بر تلومرها متمرکز است؛ محافظان انتهای کروموزوم‌ها که با افزایش سن کوتاه می‌شوند و عامل اصلی پیری هستند. او معتقد است راهی برای توقف تخریب تلومرها یافته و قرص خود را در این دهه روانه بازار می‌کند. اندروز در سال ۱۹۹۳ به این نتیجه رسید که پیری ناشی از مکانیزمی درون سلول‌هاست.
او سپس به یک شرکت بیودارویی در کالیفرنیا پیوست و تیم تحقیقاتی‌ای را رهبری کرد که آنزیم تلومراز انسانی را کشف کردند. این آنزیم می‌تواند تلومرهای سلول‌ها را بازسازی کرده و روند پیری را «ریست» کند. در سال ۲۰۰۹ میلادی، کارول گریدر، الیزابت بلک‌برن و جک شوستاک نیز برای کشف تلومراز در ارگانیسم‌های تک‌سلولی، برنده جایزه نوبل پزشکی شدند؛ کشفی که پایه تحقیقات ضدپیری و سرطان شد.
چالش‌ها و تردیدها بر سر راه درمان پیری
با این حال، تلومراز به‌طور طبیعی در همه سلول‌ها فعال نیست و تنها در سلول‌های زایشی، بنیادی و سرطانی یافت می‌شود. دلیل این امر، محافظت از بدن در برابر رشد کنترل‌نشده و تضمین تنوع ژنتیکی برای بقای گونه است؛ یعنی افراد پیر باید بمیرند تا گونه شانس بقا داشته باشد. اندروز معتقد است که این منطق در دنیای مدرن دیگر ضروری نیست و با متوقف کردن پیری می‌توان بر چالش‌هایی مانند افزایش جمعیت نیز غلبه کرد. او به دنبال مولکول‌هایی است که ژن خاموش تلومراز را در تمام سلول‌های انسانی فعال کند.
با این وجود، سایر دانشمندان با احتیاط به این ادعاها می‌نگرند. ارتباط میان طول تلومر، تولید تلومراز و پیری در تمام گونه‌ها یکسان نیست؛ برای مثال، تلومر برخی خفاش‌ها با افزایش سن کوتاه نمی‌شود، درحالی‌که تلومراز تولید نمی‌کنند. نگرانی عمده‌تر، خطر افزایش ابتلا به سرطان در صورت طولانی‌تر شدن تلومرها است؛ مطالعاتی نشان داده‌اند که تلومرهای بلندتر، احتمال بروز برخی سرطان‌ها را افزایش می‌دهند.
هدف نهایی: توقف رنج بیماری‌های مرتبط با کهولت سن
هدف اصلی اندروز، متوقف کردن رنج ناشی از بیماری‌های مرتبط با کهولت سن مانند سرطان و زوال عقل است. او ادعا می‌کند که کوتاه‌نشدن تلومرها، از بروز این بیماری‌ها جلوگیری می‌کند. اندروز که بنیان‌گذار شرکت بیوتکنولوژی Sierra Sciences است، رؤیا دارد قرصی عرضه کند که هر ۱۰ سال یک‌بار مصرف شود و فرد را از نظر بیولوژیکی به سن ۲۵ سالگی بازگرداند. این قرص بر سن بیولوژیکی، نه تقویمی، اثر می‌گذارد.
لیز پریش، مدیرعامل BioViva USA و همکار سابق اندروز، از او حمایت می‌کند و پیری را یک بیماری بیولوژیکی می‌داند. اندروز مدعی است قوی‌ترین مولکول را یافته که ۱۶ درصد از تلومراز موردنیاز را تولید می‌کند. بزرگ‌ترین مانع، تأمین بودجه ۲ میلیون دلاری ماهانه برای افزایش این رقم و عرضه قرص است. او پیش‌بینی می‌کند با بودجه کافی، قرص در ۱ تا ۳ سال آماده عرضه خواهد بود و انگیزه‌اش را شاد و سالم دیدن دنیا عنوان می‌کند.
