شبکه 4G چیست؟
شرکت های مخابراتی همیشه همگام با پیشرفت سریع گوشی های هوشمند حرکت کرده اند تا سهم خود را از بازار حفظ و پاسخگوی نیازهای جدید باشند. این تغییرات عموما به صورت تدریجی شکل گرفته اند و سازمان ها برای مشخص نمودن تکنولوژی آنها از عنوان نسل استفاده می کنند. در حدود 30 سال پیش، نسل اول یا 1G عرضه شد که تنها قابلیت ارتباط صوتی کاربران را فراهم می کرد. نسل اول کاملا به صورت آنالوگ بود و به همین دلیل محدودیت های فراوانی نیز داشت. در یک دهه بعد از معرفی نسل اول، نسل دوم یا 2G به بازار مخابراتی معرفی گشت و به سرعت جایگزین نسل یک شد. در این نسل شاهد امکان انتقال برخی اطلاعات ساده و پایه چون متن و ایمیل بودیم که در آن زمان پیشرفت فوق العاده ای محسوب می شد. در اوایل دهه 80 شمسی، نسل سوم یا 3G نیز معرفی و قابلیت های وب گردی، مکالمه تصویری، استریم ویدئو و… را به همراه خود به تلفن های همراه آورد.
با گسترده شدن ابزارهای تحت وب و افزایش نیاز ارتباط به اینترنت در گوشی های هوشمند، نسل سوم نیز نمی توانست به خوبی از عهده این امر برآمده و نیاز به سرعت بیشتر حس می شد. 3G در بسیاری از کشورها دیگر ناکارآمد و پاسخگوی نیاز وسیع کاربران نبود. بنابراین سیستم های جدید پای به عرصه رقابت گذاشتند که به صورت رسمی به نام های 3/5G، 3.9G یا حتی 3G+ نامیده می شوند. اما بسیاری از شرکت های مخابراتی برای القای تفاوت نسل از عبارت 4G یا نسل چهارم استفاده می کنند و این در حالی است که ساختار 4G با 3G تفاوتی نداشته و تنها سرعت و پهنای باند بیشتری در اختیار کاربران شبکه قرار می دهد.
IP همه چیز است
طراحان سیستم مخابراتی نسل چهارم یا 4G با گنجاندن حجم بیشتری از اطلاعات در سیگنال های مخابراتی توانستند به سرعت بالاتری نسبت به نسل سوم دست یابند. این، اصلی ترین دلیل ایجاد و ارائه 4G است. از سوی دیگر شرکت های مخابراتی می توانند با استفاده از یک دکل 4G LTE به بیش از 300 کاربر خدمات ارائه کنند در حالی که یک دکل 3G تنها قادر بود تا سقف 100 نفر را پشتیبانی کند.
اساس کار شبکه نسل چهارم 4G نیز همانند 3G بر پایه IP شکل گرفته است. در این روش، هر داده در یک بسته ارسال شده و به مقصد تحویل داده می شود. اما تفاوتی که در میان این نسل با نسل قبل وجود دارد این است که در 4G مکالمات صوتی نیز به صورت دیجیتالی و به صورت IP منتقل می شوند که خود نوید افزایش کیفیت مکالمات را می دهد.
فزایش پهنای باند در 4G مزیت دیگری نیز به همراه دارد. کاهش پینگ یا زمان تاخیر برای کاربراهای تلفن همراه و هم کاربران رایانه اهمیت فراوانی دارد. شبکه استاندارد 4G دارای تاخیر 20 تا 40 هزارم ثانیه ای است که رقمی فوق العاده محسوب می شود.
نسل هوشمند
4G بسیار هوشمند بوده و می تواند با تشخیص افزایش بار ترافیکی، فشار را ما بین دکل های مجاور تقسیم کند. دیگر ویژگی هوشمندانه شبکه 4G، توانایی آن در ترمیم خود است. اگر سیستم خطا و عیبی را تشخیص دهد، تمام ترافیک را به دکل های مجاور منتقل کرده و بدون دخالت انسان شروع به ترمیم و بازیابی نرم افزاری خود می کند.
