ال‌نینو بی‌سابقه‌ای که در حال اوج‌گیری است، می‌تواند حتی پس از ال‌نینو سال ۲۰۲۷، تغییراتی پایدار در اقلیم زمین ایجاد کند. دانشمندان نگران پیامدهای طولانی‌مدت این پدیده هستند.
این پدیده طبیعی، با جابه‌جایی آب‌های گرم اقیانوس آرام، دمای جهانی را به‌طور محسوسی افزایش می‌دهد. ترکیب آن با گرمایش جهانی پیش‌رونده، نگرانی‌ها را درباره عبور از آستانه‌های اقلیمی تشدید کرده است.
ال‌نینو کنونی به قوی‌ترین نمونه ثبت‌شده تبدیل شده و پیش‌بینی می‌شود در ماه‌های نوامبر یا دسامبر به اوج برسد. مدل‌های اقلیمی پایان آن را حدود ژوئن ۲۰۲۷ می‌دانند، اما آثارش تا دهه‌ها باقی می‌ماند. متخصصان هشدار می‌دهند که این پدیده، به‌ویژه در ترکیب با گرمایش جهانی، می‌تواند الگوهای آب‌وهوایی برخی مناطق را برای همیشه تغییر دهد و حیات اکوسیستم‌ها و جوامع انسانی را مختل کند.
خشکسالی شدید در آمازون و تخریب جنگل‌ها، از پیامدهای جدی این تغییرات خواهد بود که چرخه بارندگی منطقه را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد.
چرا ال‌نینو کنونی نگران‌کننده‌تر از همیشه است؟
ال‌نینو با جابه‌جایی آب‌های گرم اقیانوس آرام و افزایش دمای سطح آب در بخش‌های مرکزی و شرقی آن شکل می‌گیرد. در رویداد کنونی، دمای آب به ۳٫۴ درجه سانتی‌گراد بالاتر از میانگین بلندمدت رسیده که بی‌سابقه است.
نگرانی اصلی از وقوع این پدیده در یک جهان گرم‌تر ناشی می‌شود. آب‌های گرم اقیانوس آرام، گرما را به جو منتقل کرده و میانگین دمای جهانی را افزایش می‌دهند. پیش‌بینی می‌شود دمای زمین در سال ۲۰۲۶ به ۱٫۶ درجه و در سال ۲۰۲۷ به ۱٫۷ درجه سانتی‌گراد بالاتر از سطح پیشاصنعتی برسد.
این مسئله می‌تواند جهان را به آستانه گرمایش ۱٫۵ درجه سانتی‌گرادی توافق پاریس نزدیک کند.
ال‌نینو پدیده‌ای دائمی نیست و با پراکنده شدن آب گرم و انتقال آن به جو، تضعیف می‌شود. فرایندهای زیرسطحی اقیانوس، مانند امواج راسبی و کلوین، نیز در پایان آن نقش دارند.
امواج کلوین سرد با رسیدن به شرق اقیانوس آرام، دمای سطح را کاهش می‌دهند. مایکل مک‌فیدن از NOAA می‌گوید پیش‌بینی دقیق رفتار ال‌نینو دشوار است؛ مثلاً ال‌نینو سال ۱۹۹۷ ناگهانی پایان یافت و لانینای قدرتمندی به دنبال داشت، درحالی‌که ال‌نینو ۲۰۱۵ به‌آرامی فروکش کرد.
پیامدهای طولانی‌مدت ال‌نینو؛ دگرگونی اقلیم تا دهه‌ها
پایان ال‌نینو به معنای اتمام آثار آن نیست؛ برخی پیامدها می‌توانند تغییرات طولانی‌مدت یا حتی ده‌ها ساله در سامانه اقلیمی زمین ایجاد کنند. اقیانوس هند ممکن است پس از ال‌نینو گرم‌تر شده و خطر سیلاب را افزایش دهد، همان‌طور که در سال ۱۹۹۸ در چین رخ داد.
بزرگ‌ترین نگرانی دانشمندان، وقوع تغییر رژیم اقلیمی است؛ جایی که الگوهای پایدار آب‌وهوا به شرایطی کاملاً متفاوت منتقل شده و برای دهه‌ها بازنمی‌گردند. نمونه آن افزایش ناگهانی دمای خلیج مکزیک پس از ال‌نینو سال ۲۰۱۵ بود.
شدت بی‌سابقه ال‌نینو کنونی، احتمال چنین تغییراتی را افزایش می‌دهد. جف مسترز هشدار می‌دهد که تمدن بشری با اقلیم قرن بیستم سازگار شده و تغییرات ناگهانی و پایدار، هزینه‌های اقتصادی و اجتماعی سنگینی به بار خواهد آورد.
حتی اگر ال‌نینو در سال ۲۰۲۷ پایان یابد، برخی مناطق جهان دیگر هرگز به شرایط اقلیمی گذشته باز نخواهند گشت.
