با وجود اینکه تعداد تلفن های فروش رفته مجهز به سیستم اندروید بسیار بیشتر از آیفون است، اما در بسیاری اوقات کاربران این سیستم عامل محبوب از تاخیر در ارائه اپلیکیشن های هیجان انگیز برای دستگاهشان دلخور شده اند. اکثر برنامه های مطرح ابتدا برای iOS عرضه شده و سپس برای اندروید به بازار می آیند. برای مثال نسخه اندرویدی اپلیکیشن هایی مانند اینستاگرام یا پینترست، حدود ۱ سال بعد از نسخه iOS آن ها، در اختیار کاربران قرار گرفت.
این اتفاق نشان می دهد که عرضه اپلیکیشن تنها به تعداد کاربران بستگی ندارد و عوامل دیگری نیز باید در تصمیم توسعه دهندگان، دخیل باشد. چندی پیش گروه Flurry، به عنوان محقق و تحلیلگر در زمینه اپلیکیشن تلفن های همراه، گزارشی را منتشر کرد که در آن به دلایل این موضوع پرداخت. بیایید تا نگاهی به این دلایل بیندازیم.
اگر یک برنامه نویس مستقل بخواهد، زندگی راحتی را از این حرفه برای خود رقم بزند، باید هر روز، ۵۰ نسخه از اپلیکیشن خود در هر ساعت، با قیمت ۱ دلار به فروش برساند. در این بین اما گسترش بی وقفه دستگاه ها و هزینه بالای ارائه نسخه های متفاوت، برای توسعه دهندگان هزینه بردار است و شرایط را دشوار می کند.
تعداد بالای دستگاه های اندرویدی، یکی از کابوس های برنامه نویسان به شمار می رود. طبق گفته Flurry ، اگر برنامه نویسی بخواهد ۹۰ درصد دستگاه ها را تحت پوشش اپلیکیشن خود قرار دهد، باید برای ۳۳۱ دستگاه متفاوت، کد نویسی کند.
به نظرتان پوشش ۹۰ درصدی خیلی بلند پروازانه می آید؟ باشد، اگر بخواهیم پوشش را به ۵۰ درصد دستگاه ها کاهش دهیم، توسعه دهنده همچنان مجبور است تا ۱۸ مدل مختلف از دستگاه ها را در برنامه نویسی خود لحاظ نماید. اما مدل دستگاه ها تنها دغدغه موجود نیستند، بلکه هر نسخه متفاوت سیستم عامل نیز برخی تغییرات در کد نویسی را می طلبد.
با توجه به موارد گفته شده، خیلی ساده می توان نتیجه گرفت که آیفون همواره گزینه محبوب تری برای توسعه دهندگان بوده است. تعداد مدل های آیفون به مراتب کمتر از دستگاه های اندرویدی است و نسخه های فعال iOS نیز در مقایسه با اندروید محدود تر هستند.
منبع : نارنجی
